Maakte je kind een heftige gebeurtenis mee? Bijvoorbeeld het overlijden van een dierbare, getuige zijn van geweld of is hij onder de indruk van iets wat hij heeft gehoord? Jeugdverpleegkundige Anouk Gerrits legt uit welke invloed zoiets kan hebben en geeft tips om je kind te helpen.
‘Kinderen reageren niet allemaal hetzelfde. Soms merk je het meteen, soms pas na een paar dagen of weken. Het verwerken kost tijd en vraagt om geduld’, vertelt Anouk. Enkele voorbeelden hoe je kind kan reageren:
Gedrag: meer huilen, boos zijn zonder reden, zich vastklampen, terugval in de ontwikkeling (bijvoorbeeld bedplassen), of juist heel druk en onrustig.
Lichamelijk: hoofdpijn, buikpijn, misselijk, moe of slecht slapen.
Emotioneel: angstig, verdrietig, zich zorgen maken, schuldgevoel (bij getuigen), of juist geen emoties tonen.
Op school: moeite met concentreren, dingen vergeten, of steeds denken aan het ongeluk (nachtmerries, flashbacks).
'Maak je vooral geen zorgen als je kind zich even anders gedraagt', benadrukt Anouk. 'Dit is een vorm van verwerking en is tijdelijk. Het is heel normaal als je kind bijvoorbeeld het ene moment erg verdrietig is en het volgende moment weer rustig speelt.’
'Kijk vooral naar wat jij denkt dat goed is voor je kind en wat het beste bij hem past op dat moment.'
‘Jij speelt een belangrijke rol in het herstel. Je kunt je kind het beste ondersteunen door een veilige en rustige omgeving te bieden en ruimte te geven voor zijn gevoelens.'
Zorg voor rust en routine: vaste eet- en slaaptijden geven veiligheid. Pak het gewone leven zo snel mogelijk weer op, zoals de vertrouwde regels en activiteiten.
Luister en geef ruimte: laat merken dat je er bent als je kind wil praten, maar dring niet aan. Soms werkt een gesprek tijdens een wandeling beter.
Erken gevoelens: zeg bijvoorbeeld: ‘Ik snap dat je bang, boos of verdrietig bent. Dat is normaal na zoiets.’ Probeer gerust te stellen en neem het serieus. Laat merken dat je de emoties begrijpt. Dit kan in een gesprek, maar ook door je kind te laten tekenen.
Geef passende informatie: geef alleen korte, duidelijke informatie die past bij de leeftijd. Beantwoord vragen zo eerlijk mogelijk, afgestemd op de leeftijd.
Heb geduld: meestal verdwijnen de klachten binnen een paar weken. Soms duurt het langer. Blijf rustig en begripvol.
Laat je eigen angst niet de baas worden: deel gerust wat het met jou doet, maar vermijd erge zorgen.
Maak tijd voor je kind: doe samen iets leuks en laat merken dat je er bent.
Betrek de omgeving: leg uit wat er is gebeurd en vraag om ruimte en begrip.
Bij verlies: help je kind op zijn manier afscheid te nemen, bijvoorbeeld door mee te gaan naar een afscheid of samen een kaars te branden.
Anouk sluit af met een laatste tip: 'Jij kent je kind het beste, dus kijk vooral naar wat jij denkt dat goed is voor je kind en wat het beste bij hem past op dat moment.'
Heeft jouw kind een heftige gebeurtenis meegemaakt en maak je je zorgen? Of wil je meer tips of persoonlijk advies over dit onderwerp? Neem dan contact met ons op. Onze professionals denken graag met je mee!
