Boosheid, huilen of een kind dat ineens ontploft. Veel ouders maken het mee. Maar hoe komt het dat emoties er soms allemaal uitkomen? En wat kun je als ouder doen om ermee om te gaan? Orthopedagoog en jeugdverpleegkundige Chantal Six vertelt er meer over.
‘Ik leg ouders vaak uit dat een kind een soort emmertje heeft’, legt Chantal uit. ‘Alles wat een kind meemaakt, zijn druppels in die emmer.’ Denk aan een drukke schooldag, veel prikkels, hard werken of onrust thuis. ‘Als die emmer steeds voller raakt, loopt hij op een gegeven moment over.’ Een ander voorbeeld dat hiervoor gebruikt wordt is het stressraam.
Ouders hebben soms het gevoel dat hun kind ineens boos of verdrietig is. ‘Maar als je terugkijkt, zie je vaak dat het al een tijd opliep’, zegt Chantal. Het helpt om stil te staan bij wat jouw kind veel energie kost. ‘Wat maakt de dag zwaar voor je kind? En wanneer zie je dat het hem te veel wordt? Als je dit weet kun je bedenken of je iets kunt veranderen.’
Als kinderen heftige emoties voelen hebben ze hun ouders nodig. ‘Kinderen kunnen zichzelf nog niet goed tot rust brengen. Dat leren ze met hulp van hun ouders. Dat noemen we co-regulatie’, legt Chantal uit. ‘Hiervoor moet je als ouder wel zo rustig mogelijk kunnen blijven.’ Emoties versterken elkaar namelijk vaak.
Als je je kind alleen kan laten, helpt het soms om eerst even voor jezelf te zorgen. ‘Ga kort naar de wc, haal adem en kom daarna weer terug.’ Ben je met z’n tweeën? Dan kan het helpen om af te wisselen. ‘Kijk wie op dat moment het meest rustig is. Die kan het beste reageren.’
Verwacht niet dat je kind meteen luistert. ‘Op zo’n moment kan een kind niet rustig nadenken. Het gaat er dan vooral om dat hij zich veilig voelt en zijn emoties er mogen zijn. Dat zorgt er uiteindelijk voor dat hij weer rustig wordt.’
‘Kleine aanpassingen kunnen soms al veel rust geven’, vertelt Chantal. ‘Veel ouders komen gehaast uit hun werk, halen hun kind op en moeten meteen door in het avondritueel.’ Het is dan ook niet gek dat emoties tijdens het koken of avondeten wel eens hoog oplopen. ‘Kijk of je dat moment voor jezelf rustiger kunt maken. Bijvoorbeeld door je kind iets later op te halen en zelf eerst even naar huis te gaan om dingen voor te bereiden.’
Het is ook belangrijk dat ouders stilstaan bij hun eigen emoties. 'Vraag jezelf op een rustig moment eens af: wat doet het gedrag van mijn kind met mij? Hoe reageer ik als mijn kind boos of verdrietig is? En hoe vol zit mijn eigen emmertje?’ Als je dat kunt herkennen wanneer je kind overloopt, lukt het vaak beter om rustig te blijven. ‘Vaak reageer je op je kind zoals je ouders vroeger op jou reageerden. Soms helpt het om na te denken over wat jij op die momenten nodig had’, zegt Chantal.
Een ander hulpmiddel om te gebruiken is een emotiethermometer. ‘Dit helpt kinderen om te laten zien hoe ze zich voelen, van blij tot boos. Bespreek wanneer jullie allebei rustig zijn eens wat je kind op welk moment voelt. Zo ontdek je ook wat hij nodig heeft om op die momenten weer rustig te worden.’
Heb je een vraag over de boze buien van je kind of wil je meer weten over emoties bij kinderen? Neem dan gerust contact met ons op. Onze professionals denken graag met je mee.
